Bulunmayı düşleyen küçük heycanlar beslerken yüregimde. Bir rüya olur kederler sunarsın bana
Benden habersiz sen , yıllar tükenirken hayallerimden, ‘bilinmeli miyim ?’ diye bir soru saplanır, sana duyulan o temiz aşkın kalbine.
keşfedilememiş duyguların kıyısında bir aşk beslerken sana; Farkedilmeyi düşlerim gözlelerinde
Bir kabulleniş arzu ederim duygularında .Belki zaman kavuşmayı erteleyecek, belki kavuşmamak bir kader olacak ikimize…
bir soru saplanır yüregime bilinmelimiyim diye?

Bitmekte olan bir günün ardından bakarken kendimce derinlerde, bana ait bir şeyler çeker beni, alaca karanlık çıglık çıglıga bir yıkımın içine… Buluşmak artık sıradanlaştı, yenilmiş umutların içinde sökün eden hayalinle .Yeni kurguların eski düşüncesi oldun sen, tozlu raflarında hayallerimin .Daha ince daha derin sızıların kol gezdiği labirentlerde hep köşe başlarını kapmış nice umutsuz, hep yarınları üzerine kumar oynayan insanlar görürümde, hatırlarım, nicedir düştüğüm o sarsıntılı kaosun sebebini. İşte bir gün daha gece olmadan bitti.Bir gün içinde defalarca yaşlanan ben. Kaybettiğimden beri hayatımın miladını takvimlerin hiç bir anlamını yok artık.Zaman sensizken böyle bilinen bir kavram olmaktan çıkıyor işte. Mustafa TELLI

Zaman ayrılmış inceden inceye, yorulmuş dakikalar.. habersizim bitişi baştan yazarken hikayemin… habersizim yanlışların kucagında bunca yıl …
Duyulası fırtınaların yamaçlarında taşıyor gönlüm her vurgunu bin ölüm, bir hayat.. her anlamın sıradışılılığı gizliliğin özünde saklı..
Özlemin en derini gitmekte ..Hayatın en anlamlısı ölümü hayatta tatmakta..Kalıp ta gitmemek mi ? Acırken öyle hislerim derinden yaşmayı secmek mi yeniden?

Ne ilginç olay değilmi? fikirlerin bir biri ardına sıralanması, kaybetmek ve kazanma ihtimali arasında gidip gelmelerin zihinde oluşturduğu müthiş törpülenme

Bazen susmak bazen sessiz haykırışımızdır agız dolusu olmasada içimizi rahatlatan… hayat işte bende sana yakışıksız kaldım demektir isyankarlığın ana kucagında
Vahşetin insanda merhamet bendine çarpıp yıkılması… biraz buruk biraz yalnız ama işte bizi bizde var eden düşünmek….
Fırtına sertliği hayatın , bir kuytu köşesinde durup geçmişe göz kırpmaktır düşünmek. Bazen bocalamak, bazen yanıldığını anlamak, arkası bir deniz mavisi iskelede usulca yürümektir.
Yorulduğunu hissedipte erkekliği tutmaktır düşünmek..
Farklı meşreplerde yürüsekte aynı zirvede buluşmaktır çoğu zaman
zihin tutsağında hüviyetini aramaktır düşünmek sessizce.. unutmak onun arkadaşı, nisyan çizgileri ile kanevçe etmiş üstüne..
Birbirine sıkıca sarılmış bir sevgili inadı umudu kalbinde mühürlemektir düşünmek.
İşte An be an adım adım geri gidişleri ilerliyorum zannedipte olmaktan korktuğumuz yerde olmaktır düşünmek
Yazan : Mustafa TELLİ